Zaległości nadrobione. Trzy punkty dopisane

Takie wyjazdy w środku tygodnia to możemy mieć. Podczas przerwy na kadrę nie udało się zagrać z drugim ŁKS-em, więc trzeba było gdzieś w kalendarzu wrzucić wyjazd do Łodzi. Długo nie trzeba było czekać zarówno na rozegranie tego spotkania, jak i bramki w starciu z młodą drużyną. W weekend młodzi Białostoczanie zdołali wydrzeć jeden punkt w końcówce meczu na naszym boisku, lecz adeptom łódzkiej piłki nożnej nie dano nawet takich złudzeń.

Nie da się bowiem lepiej załatwić sprawy końcowego wyniku, niż w krótkim odstępie czasu zbudować bezpieczną przewagę. 1:0 byłoby mało, 2:0 to jak wszyscy dobrze wiemy niebezpieczny wynik, więc celem był trzybramkowy zapas. Od samego początku spotkania w bazie treningowej akademii ŁKS widać było w poczynaniach piłkarzy trenera Maliszewskiego dużą determinację. Każdy chciał, żeby szybko wykonać swoją robotę i później obserwować jej owoce. Wysokie podejście i koncentracja na jak najliczniejszej liczbie atakujących piłkarzy dały w sumie trzy gole do przerwy. Konrad Śliwka trafił w 17. minucie po zamieszaniu w polu karnym, gdy rywale rozpaczliwie próbowali wybić piłkę. Ich próby okazały się fiaskiem. Drugi cios nadszedł zaledwie parę minut później. Złe wybicie bramkarza po jednym podaniu trafia do Stanisława Muniaka, a ten robi to, do czego nas przyzwyczaił – mija obrońcę i ładuje gola sprzed pola karnego. Strzały z dystansu już dawno były specjalnością tego piłkarza, lecz jak widać, ŁKS się na to nie przygotował. Przy 2:0 grało się już wygodniej i przyjemniej. Nie można było jednak tego porównywać do prowadzenia 3:0. A taki wynik widniał na tablicy po kolejnym wysokim odbiorze i kolejnej petardzie z dystansu – tym razem w wykonaniu Szymona Jonasza. Które z uderzeń było ładniejsze? To już kwestia gustu i Państwa własnej oceny.

Mateusz Wiśniewski

Foto: Oliwia Lorentz

ŁKS II Łódź - ZĄBKOVIA Ząbki 0 – 3 (0-3)

Łódź, 14 października 2026